Anke Loef

Hallo,

Ik ben Anke – de fotograaf achter Wild Poppies Photography en de vrouw achter de lens bij jullie fotoshoot. Naast fotograaf ben ik kunstdocent in het voortgezet onderwijs en mama van twee zoontjes. Ik ben partner, zus, dochter, vriendin en tante. En sinds kort ook trots ingeschreven ondernemer bij de KvK.

Mijn liefde voor fotografie stroomt door generaties heen. Mijn opa was (net als ik) docent, mijn vader is nog altijd een enthousiast fotograaf. Van mijn eigen jeugd bestaan de mooiste beelden:

alledaagse, kleine momenten vol liefde en nieuwsgierigheid.

Precies dat gun ik jullie ook.

Met mijn fotografie wil ik die intieme momenten vangen. Zodat niet alleen het grootse bewaard blijft, maar juist ook het kleine gekoesterd kan worden. Die zachte, liefdevolle connectie – bij jou, bij jullie, binnen het gezin. Ongestuurd, dichtbij en echt. Zo leg ik jullie liefde en groei vast en nodig ik je uit om jezelf te zien.

Ik leerde de wereld vast te leggen door de lens. Dat vertaalt zich nu in het vangen van kleine, liefdevolle verbindingen. Tijdens mijn opleiding tot docent beeldende kunst en vormgeving, en door lessen ontwikkelingspsychologie, werden juist die momenten steeds belangrijker voor mij. Momenten waar we vaak 'gewoon' aan voorbijgaan, die niet bewust worden opgeslagen, maar die ons vormen tot wie we zijn.

Mijn liefde voor het late impressionisme schemert hierin door: een stroming die draait om de indruk, het vluchtige moment. Zo puur mogelijk vastgelegd, zoals het zich aandient. Later schoof dat richting realisme – het moment laten zien zoals het écht is.

Het vluchtige moment vangen, ongestuurd en puur.

In het moment vinden we samen ontspanning, verbinding en de vrijheid om te beleven en nieuwsgierig te zijn. Op de foto gaan mag zoveel meer zijn dan een mooi plaatje met een nette glimlach. We vertragen. We voelen. We staan stil bij de eenheid. Zonnestralen door de bladeren, zand tussen de tenen en eindeloze fantasie.

Jullie in het moment.

Samen.

En ik, om dat vast te leggen in beelden die blijven.

Het liefst vang ik herinneringen. Laten we samen iets doen wat past bij jou, bij jullie. Ik loop met jullie mee en leg vast.

Mag ik mee terwijl jullie die core memoriesmaken?

Hopelijk zie ik je binnenkort door mijn lens.